| ทดสอบจากทาสมาเนีย | | พิมพ์ | | อีเมล |
| เขียนโดย Thunyanee Pothisarn | |
|
อัสลามุลัยกุมทุกคนที่หลงเขามาอ่านอิอิ
 ...มันยากหรือมันง่าย...?
วันเวลาที่ผ่านๆ ไป มันมากับเรื่องราวหลายหลากมากมาย เรื่องราวต่างๆ มากมาย ก็มาพร้อมกับรอยยิ้ม และส่วนใหญ่จะมาพร้อมกับน้ำตาและความเสียใจ
แต่ก่อนเมื่อครั้งยังไม่ได้รู้จักอัลลอฮ์และอัล อิสลามนั้น น้ำตาช่างมาอย่างง่าย และจากไปด้วยความยากเย็น หลายเหตุการณ์ สรุปได้คำเดียวว่าช้ำและท้อใจ เพื่อนที่คิดว่ารักกันหักหลัง ความไว้ใจกลายเป็นดาบทิ่มแทงตัวเอง ของรักของห่วง ต้องสูญหาย เสียหาย หรืออะไรต่อมิอะไร
เคยนั่งคิดๆๆ ทำไมตอนนี้เรื่องคล้ายๆ กันเกิดขึ้นกับเรา แต่เรามีวิธีจัดการกับมันได้ง่ายกว่าเดิม เพราะอะไรกันนะ? ตอนแรกนึกว่า เพราะความแก่ เจอมาเสียชิน แต่คิดอีกทีก็มีส่วนแต่ไม่ใช่เสียทั้งหมด การรู้จักอัลลอฮ์และการเข้าใจอิสลาม มีส่วนมากกว่า มากกว่าในมิติที่ว่า ทุกอย่างเป็นการทดสอบและจากการสูญเสียที่เกิดเรายังได้อะไรตอบแทนเสมอจากความอดทนและยอมรับมัน
จากแต่ก่อนเมื่อต้องอยู่ในสภาพการแข่งขัน หวังและพยายามเหลือเกินที่จะชนะ และเสียใจเมื่อพ่ายแพ้แต่ตอนนี้ ไม่ว่าจะชนะหรือแพ้ก็หวังแค่ว่า ณ ที่อัลลอฮ์ เราจะไม่แพ้ ก็พอใจและอดทน ส่วนตัวที่โสดสนิทไม่เคยเอาเรื่องชีวิตคู่มาคิดในส่วนใดๆ ของสมองเลย เพราะมันเสียเวลาทำอย่างอื่น แต่มักจะตกที่นั่ง ที่ปรึกษาจำเป็นให้คนรู้จักหลายๆ คนที่มีและใช้ชีวิตคู่ และเจอบททดสอบกับการครองชีวิตกับใครอีกคน จากแต่ก่อน คำแนะนำที่ว่า แกจะยอมมัน(เขา) ทำไม(ว่ะ) เลิกไปเลยแก(อิอิ).....คำแนะนำปัจจุบันกลับกลายเป็น....ยอมๆ มัน(เขา)ไปเถอะ คนที่ยอมแพ้ จริงๆ คือคนชนะต่างหาก อาจจะไม่ชนะในสายตาของใครๆ แต่ในใจเราเอง รู้ดีว่าอย่างน้อยเราก็ชนะใจตนเอง และหวังว่า ณ ที่พระองค์เราชนะ ด้วยความอดทนและยอมให้อีกฝ่ายมีความสุข
แต่ก่อนที่มักจะตั้งคำถามเดิม ที่ไม่เคยได้คำตอบเลย ให้ตายสิว่า ทำไมต้องเป็นXX ด้วยนะ ตอนนี้ไม่ต้องตั้งคำถามแต่มีคำตอบในใจเสมอว่า มันก็แค่บททดสอบที่มันก็จะผ่านไป แล้วเมื่อบททดสอบนี้ผ่านไป เดี่ยวก็จะมีบทอื่นๆ ตามมาอีก สิ่งเดียวที่ต้องทำคืออดทนและยืนหยัด
ทุกครั้งที่โดนทำร้าย ไม่ว่าจะจิตใจ หรือเรื่องอื่นๆ(มักไม่ค่อยมีคนกล้า) หากทำอะไรอีกฝ่ายกลับไปไม่ได้ มักจะมีคำตอบให้ตัวเองเสมอว่า เราไม่ได้โดนกระทำเสมอไป ความยุติธรรมยังมี แค่อดทนและรอคอย
วัสลาม
อาอิชะ
|
