ชื่อ ภานุมาศ อุ่มอยู่

      ชื่ออาหรับ ชัมซีย๊ะ ชื่อเล่น ส้ม  

      เกิดปี 2534 อายุ 18 ปี 

      ที่อยู่ 104 ม.5 ต.บ้านกล้วย อ.เมือง จ.ชัยนาท 17000

อัสลามมุอะลัยกุม

ก่อนอื่นเราต้องแนะนำตัวเองก่อน เราเรียกตัวเองว่าส้มละกันนะ เราเป็นเด็กบ้านนอกคนนึง บ้านเราอยู่ชัยนาทมันก็ไม่บ้านนอกเท่าไรมั้ง? ห่างจากกรุงเทพแค่196 กม.เอง ในเมืองชัยนาทมีหมู่บ้านมุสลิมอยู่เป็นหมู่บ้านเล็กๆเข้าไปในซอยที่ชาวชัยนาทได้ตั้งชื่อซอยนี้ว่าซอยบ้านแขก ซึ่งมีชาวมุสลิมอาศัยอยู่ไม่มากนักส่วนใหญ่เขาจะทำอาชีพค้าขายกันภายในตลาดสดที่ในเทศบาลนั่นล่ะ ในชีวิตเกิดมาส้มไม่เคยคิดเลยว่าตัวเองจะได้มาร่วมในส่วนหนึ่งในศาสนาอิสลาม ในครอบครัวของส้มเองมีญาติที่นับถือศาสนาอิสลามอยู่คนนึง แต่ส้มก็ไม่ได้คิดอะไร เพราะว่าเราไม่ค่อยได้เจอกัน รู้แต่เพียงว่าท่านค้าขายอยู่กับครอบครัวที่ทางภาคใต้เท่านั้นเอง    

เหตุผลที่ส้มได้มาเป็นส่วนหนึ่งของศาสนาอิสลามนี้ไม่ได้เกิดจากครอบครัวเลยแม้แต่น้อย เพราะส้มได้รู้จักกับเพื่อนคนหนึ่งขอเอ่ยชื่อเพื่อนคนนี้ละกันนะ เธอชื่อว่าจูน  ส้มเพิ่งได้พบกับจูนเมื่อตอนที่ส้มเข้าเรียนในระดับอาชีวศึกษา เราเรียนห้องเดียวกัน     จูนเขานับถืออิสลามคนเดียวในห้องเรียน ส้มก็ได้เกิดความสงสัยเกี่ยวกับศาสนาอิสลาม ส้มเลยไปถามจูน แต่เพื่อนจูนของส้มตอบคำถามของส้มไม่ได้ เลยทำให้เราเกิดความสงสัยขึ้นว่า ทำไม? ถึงเป็นแบบนั้น? ทำไมถึงเป็นแบบนี้? เราเลยถามจูนต่ออีกว่า ทำไม? เธอถึงไม่รู้เรื่องศาสนาเลยล่ะ?

จูนได้ให้คำตอบกับเราว่า “ก็เราไม่ได้เป็นมุสลิมตั้งแต่กำเนิดนี่ ป๋าคือพ่อเลี้ยงของเรา ป๋าเคยให้เราเรียนนะแต่ก็ไม่ได้ปฏิบัติก็ไม่รู้อ่ะ รู้อย่างเดียวคือไม่กินหมู   ไม่ไหว้พระ ไม่เข้าวัด เธอก็เห็นว่าในซอยบ้านเราไม่ค่อยมีเด็กผู้หญิงที่รุ่นเดียวกับเราเลยมีเราคนเดียวเราจะไปหาเพื่อนที่ไหนได้  พวกผู้ชายก็นิสัยไม่ดีเราจะไปเล่นไปคุยกับใครได้ล่ะ และอีกอย่างป๋าเรากับแม่เราก็ไม่ได้กำหนดให้เคร่งครัดกับเรา เราก็เลยอยู่ในสังคมที่เหมือนคนทั่วไปไม่คลุมผ้า ไม่ละหมาด ขอโทษนะที่ให้คำตอบไม่ได้ ไปถามป๋าให้ป่าว อยากรู้เรื่องอะไรล่ะ” ส้มเลยบอกจูนว่า “ไม่เป็นไร เรารู้หมดแล้ว เราไปหาในอินเตอร์เน็ตดู มันก็มีเรื่องที่อยากรู้เยอะกว่าที่คิดอีกนะ”  หลังจากนั้นมาก็เลยเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้ส้มได้เข้าศึกษาศาสนาอิสลามอย่างจริงจัง และเริ่มรักและศรัทธาในศาสนาอิสลาม เกิดความคิดที่อยากจะรับอิสลาม  

จนมาวันหนึ่งส้มได้เปิดอ่านข้อความในอินเตอร์เน็ตตามปกติ  ได้เข้าไปในเว็ปบอร์ดของเว็ปมุสลิมไทยดอทคอม ไปเจอ กระทู้ที่ตั้งขึ้นมาว่าอยากรับอิสลามทำไงดี (หรือชื่ออะไรไม่รู้นะมันตั้งแต่ต้นปี 2552 ลืม) มีความเห็นอยู่ความเห็นที่บอกว่า ถ้าสนใจศาสนาอิสลาม หรืออยากจะรับอิสลาม สามารถสอบถามหรือปรึกษาได้ที่ชื่อ อีเมล  และเบอร์โทร ที่ให้ไว้ ส้มเลยตัดสินใจโทรไปขอคำปรึกษาพร้อมกับรับอิสลามในวันนั้นเลย ขอเอ่ยชื่อพี่คนที่สอนส้มให้รับอิสลามนะ พี่เค้าชื่อว่าชารีฟ พี่ชารีฟก็ส่งหนังสือ เอกสารต่างๆที่เค้ามีมาให้ส้มอ่าน หลังจากที่ส้มอ่านหนังสือหมดทุกเล่มที่เค้าส่งมาให้ พอดีกับช่วงที่พี่ชารีฟมีข่าวดี พี่เค้านิกะห์พอดี ส้มเลยได้รู้จักกับพี่นูรียะภรรยาของพี่ชารีฟ หลังจากนั้นส้มก็โทรปรึกษาพี่นูรียะ  

ช่วงประมาณต้นเดือนเมษาที่ผ่านมาพี่นูรียะได้โทรมาบอกว่า ประมาณสงกรานต์นี้ ทางเพื่อนของพี่นูรียะจะจัดค่าย อบรมเกี่ยวกับศาสนาทางค่ายเขาจะสอนละหมาดให้ สอนหลักศาสนาให้ โดยที่ไม่เสียค่าใช้จ่ายเลย นูรียะก็เลยส่งรายละเอียดเกี่ยวกับค่ายมาให้ส้ม ส้มสนใจเลยติดต่อไปที่ค่าย โดยโทรหาพี่อะมานี บอกกับพี่เขาว่าส้มจะไปค่าย พอดีกับช่วงที่โรงเรียนของส้มปิดเทอมพอดีส้มก็ต้องไปทำงานหารายได้พิเศษ เพื่อจะนำมาใช้ช่วงปิดเทอม ทำให้วันที่เปิดค่ายตอนช่วงเช้าที่พี่อะมานีนัดพบ ส้มไปไม่ทัน แต่ส้มไปก็วันนั้นล่ะ แต่ถึงช่วงประมาณ 3 ทุ่มกว่า  

พอได้เข้าไปในค่ายตอนแรกก็รู้สึกแปลกๆ เพราะเรารับอิสลามแล้วก็จริง แต่ว่าเราไม่ได้แต่งกายแบบมุสลิม เราไม่เคยละหมาด เราไม่เคยให้สลามส้มรู้สึกกลัวมากๆ พอเข้าไปอยู่ในค่าย ส้มรู้สึกว่าแม้เราจะไปถึงตอนไหน ก็มีแต่คนต้อนรับเรา รักเราเหมือนพี่น้องกัน ซึ่งแตกต่างจากคนพุทธมากๆ เลยเพราะว่าธรรมเนียมต่างๆ ไม่เหมือนกันเลย ถึงแม้จะเป็นคนไทยเหมือนกัน   ส้มรู้สึกว่าคนที่เป็นมุสลิมรักกัน ถึงแม้จะไม่เคยรู้จักกันมาก่อน คืนนั้นส้มได้คลุมฮิญาบเป็นครั้งแรกในชีวิต รู้สึกตื่นเต้นมากๆ ทำให้เรารู้สึกว่าเราเป็นมุสลิมเต็มตัว พอหลังจากพักผ่อนแล้ว เช้าวันรุ่งขึ้นส้มได้เจอกับพี่น้องมุสลิมะห์ที่มาอยู่ค่าย พี่ๆ ต่างมีไมตรีต้อนรับและทักทายส้มกันทุกคน พี่ๆ เค้าถามส้มว่าเพราะอะไรจึงมาค่ายนี้ ส้มบอกกับพี่ๆ เค้าว่า ส้มละหมาดไม่เป็น อยากจะละหมาดเป็น แล้วพี่เค้าถามส้มว่า ทำไมจึงรับอิสลามส้มก็บอกพี่เค้าไปว่า เพราะเพื่อนส้มเค้าเป็นมุสลิมแต่บอกอะไรส้มไม่ได้ ส้มจึงมาศึกษาเองและศรัทธาจึงรับอิสลาม ส้มได้รู้จักใครหลายๆ คนต่างก็คอยให้คำปรึกษาและก็สอนส้ม ให้ส้มทำกิจต่างๆ ที่มุสลิมต้องทำ เราช่วยกันทำความสะอาดบ้าน ช่วยกันล้างจาน ช่วงเวลาว่างเราได้มานั่งคุยกัน ได้ถามประวัติกัน บางคนก็อยู่ในกรุงเทพฯ บางคนก็มาจากต่างจังหวัดเหมือนส้ม 

ช่วงเวลาที่อยู่ค่ายส้มมีความสุขมาก ส้มได้ละหมาด ได้รู้ถึงการปฏิบัติที่ถูกต้องเกี่ยวกับอิสลาม ได้เพื่อนใหม่ๆ แต่น่าเสียดายที่ส้มต้องกลับมาทำงาน เลยต้องกลับก่อน ส้มได้อยู่ในค่ายแค่ 2 วันกับ 1 คืนเอง มันช่างไวมาก รู้สึกเสียดาย ไม่น่ารีบกลับก่อน แต่ต้องกลับมาทำงานเก็บเงินไว้เปิดเทอม อ่อ ลืมบอกไปว่าตอนที่ส้มอยู่ค่าย ส้มได้ชื่อที่เป็นภาษาอาหรับแล้วนะ ชื่อว่าชัมซียะห์ ส้มชอบชื่อนี้มากๆ ชัมซียะห์ในภาษาอาหรับ แปลว่า ดวงอาทิตย์แสงสว่าง รึเปล่า ไม่แน่ใจค่ะ ช่วงที่ส้มทำงาน ส้มได้แต่ขอดุอาอ์ต่ออัลลอฮฺให้ส้มได้เป็นบ่าวที่ดีต่ออัลลอฮฺ ให้อัลลอฮฺคุ้มครองส้มให้ปลอดภัยจากชัยฎอนไม่ให้เข้ามามาทำร้าย 

หลังจากนั้น ส้มได้กลับมาอยู่ที่บ้าน ส้มได้ปฏิบัติอย่างเต็มที่ ส้มรู้สึกดีที่ได้ทำในสิ่งที่ถูกต้อง เราได้เป็นมุสลิมเต็มตัวแล้วถึงแม้จะไม่ค่อยคล่องเท่าไร แต่ก็กำลังตั้งใจและพยายามปฏิบัติให้ถูกต้องและถูกต่อหลักศาสนาต่อไป เพราะส้มคิดว่าถ้าเราตั้งใจและปฏิบัติอย่างต่อเนื่องก็จะคล่องและจะกลมกลืนไปในชีวิตประจำวันของเราเอง ถึงแม้กลับมาบ้านแล้วเพื่อนๆ จะเห็นว่าเราแปลกไป สักวันเราต้องทำให้เพื่อนๆ เข้าใจเราและชินกับเราไปเอง เราต้องหาเพื่อนที่ร่วมความคิดเดียวกับเรา เพื่อจะได้มีเพื่อนที่มีหลักศรัทธาเดียวกับเราเพิ่มขึ้นให้มากๆ

วัสลาม

ชัมซียะห์

ถ้ามีค่ายอีกครั้งหน้า ส้มจะพยายามมาให้ได้ทุกครั้ง เพื่อเพิ่มความรู้ให้กับตัวเองให้มากขึ้น

ติดต่อให้กำลังใจ หรือตักเตือนได้ที่ อีเมลนี้จะถูกป้องกันจากสแปมบอท แต่คุณต้องเปิดการใช้งานจาวาสคริปก่อน หากข้อความที่ส้มพิมพ์มาข้างต้นได้พาดพิงหรือกล่าวผิดไป ก็ขอมาอัฟด้วยนะคะ