น้องชัมซีย๊ะหฺ์ เป็นมุสลิมใหม่คนหนึ่งที่มาร่วมกิจกรรมค่ายลองใช้วิถีชีวิตแบบอิสลามครั้งที่ 6 ในระหว่างวันที่ 10-13 เมษายน 2553 ขอเล่าเรื่องวันสุดท้ายที่น่าประทับใจของค่าย ฯ ดังนี้

ขอเริ่มจากการบรรยายของอาจารย์มุรีด ทุกคนในค่ายให้ความสนใจมากเกี่ยวกับคำถามและวิธีการตอบคำถามของอาจารย์มุรีด ทุกคนได้รับความสุขและความรู้ ปกติแล้วในช่วงที่อาจารย์บรรยาย หลายคนจะเล่นเกมซ่อนตาดำ วันสุดท้ายนี้ดูทุกคนแล้วสนใจ ตั้งใจฟังคำตอบของอาจารย์มุรีดมาก ลืมเกมซ่อนตาดำไปเลย หลังจากหมดกิจกรรมฟังถาม-ตอบ เรื่องศาสนาอิสลาม แล้วสมาชิกค่ายมานั่งล้อมวงคุยกันถึงความรู้สึกที่มีต่อกันในค่ายของพี่น้องทุกคน มีทั้งความรู้สึกดีใจจนกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ และความรู้สึกเฮฮาแบบเล็กเล็ก อย่างมุสลิมะฮฺ ยกตัวอย่าง เช่น

1. ความรู้สึกที่เคยโดยเีดี่ยวก่อนมาค่าย หลังจากอยู่ค่ายแล้วความรู้สึกนั้นหายไป
2. ความรู้สึกที่ขาดอีหม่านในตัวเอง หลังจากอยู่ค่ายทำให้ความรู้สึกมีความเข้มแข็ง มีพลังต่อสู้กับตัวเองและผู้อื่น
3. บางคนคิดว่าค่ายมุสลิมะฮฺเป็นค่ายเด็กเด็ก พอได้สัมผัสแล้วถึงรู้ว่าเป็นค่ายสำหรับทุกวัย
4. เด็กน้อยคนหนึ่งบอกว่าคิดว่า เป็นค่ายเด็ก  เห็นป้าป้า น้าน้า นึกว่ามาส่งลูกเข้าค่ายเสียอีก ชาวค่ายได้ยินฮาเลยค่ะ
5. บางคนคิดว่าตัวเองผู้โดดเดี๋ยวไร้เพื่อน ไม่มีใครสนใจแต่พอมาอยู่ค่ายทำให้รู้ว่าทุกคนคือเพื่อนกัน ความรู้สึกนี้ทำให้คนในค่ายพากันซึ้งถ้วนหน้า
6. บางคนยังไม่ใช่มุสลิม อินชาอัลลอฮฺถ้าค่ายหน้าได้พบกัน น่าจะเป็นสถานะเป็นมุสลิมใหม่ ขอเป็นกำลังใจสู้สู้นะ่ แพท นัส พี่นุ้ย นุ๊ก
7. ก่อนลาจากกันแจกกระดาษให้เขียนสัญญาใจ สัญญาต่ออัลลอฮฺ ทุกคนต้องการพัฒนาอีหม่าน ที่เด็ดสุดคือ จะไม่คิดฆ่าตัวตายอีกแล้ว เป็นต้น
8. อีกใบหนึ่งเป็นการจับคู่นาซีฮัต(ตักเตือน)โดนคู่ของตัวเองไ่ม่รู้ตัวว่าเป็นใคร คำตักเตือน มุมมองที่เห็นที่ได้รับจากคู่ตัวเอง ทำให้รุ้สึกประทับใจ มีคนที่ห่วงใยพี่น้อง เพราะเหตุผลเดียวคืออิสลาม
9. ก่อนจากกันพี่น้องได้ร่ำลากันต่างก็พูดว่า ครั้งหน้าจะมาค่ายใหม่ อินชาอัลลอฮฺ